دارو های ضد افسردگی برای زودانزالی دارو های ضد افسردگی برای زودانزالی

انواع دارو های ضد افسردگی برای تاخیری و زود انزالی + فواید ، عوارض و نحوه مصرف

زودانزالی می تواند بر رضایت جنسی تأثیر منفی بگذارد. داروهای ضد افسردگی گاهی اوقات برای کمک به درمان این مشکلات انزال بدون برچسب تجویز می شوند. این مقاله چگونگی کمک به داروهای ضد افسردگی را به انزال زودرس و تأخیر در انزال و همچنین عوارض جانبی که باید از آن آگاه بود را پوشش خواهد داد.

زود انزالی زمانی است که انزال زودتر از حد مطلوب اتفاق می افتد، اغلب در کمتر از 1 دقیقه پس از دخول. تا 30 درصد از مردان در برخی مواقع این را تجربه می کنند.

علل

دلایل زودانزالی همیشه روشن نیست اما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • حساسیت بیش از حد آلت تناسلی
  • اضطراب/استرس
  • فعالیت رفلکس غیر طبیعی
  • مشکلات تیروئید
  • ژنتیک / تاریخچه خانوادگی
  • اختلال در نعوظ
  • پروستاتیت
  • احساس گناه
  • افسردگی / مسائل مربوط به سلامت روان

گزینه های درمان

درمان هایی که ممکن است به زودانزالی کمک کند:

  • سکس درمانی/مشاوره
  • تمرینات کف لگن
  • بی حس کننده های موضعی
  • داروهای مهارکننده PDE5 مانند ویاگرا
  • داروهای ضد افسردگی

داروهای ضد افسردگی

بسیاری از انواع داروهای ضد افسردگی مانند SSRI و SNRI می توانند ارگاسم را به تاخیر بیندازند و به درمان شما کمک کنند.

داروهای ضد افسردگی چگونه کار می کنند

هدف از داروهای ضد افسردگی برای PE افزایش سطح سروتونین است. سروتونین به تنظیم سیگنال های تحریک و مهار برای به تاخیر انداختن انزال کمک می کند.

مطالعات نشان می دهد که استفاده روزانه به مدت 1 تا 3 ماه حتی پس از قطع دارو بهترین بهبودهای ماندگار را به همراه دارد.

داروهای ضد افسردگی که بیشتر برای زودانزالی مورد مطالعه و استفاده قرار می گیرند عبارتند از:

نوعنمونه‌هامزایااثرات جانبی
SSRIsسرترالین، پاروکستین، فلوئوکستین، سیتالوپرام، اسیتالوپرامبسیار موثر، پروفایل اثرات جانبی مطلوب، تداخل کم با داروتهوع، اسهال، خواب آلودگی، کاهش اشتها (معمولاً موقت)
TCAsکلومیپرامین، ایمیپرامین، آمیتریپتیلینسابقه قوی از اثربخشی، ممکن است برای عدم پاسخ به SSRIs موثر باشدخشکی دهان، خواب آلودگی، سرگیجه، یبوست، افزایش وزن، مشکلات قلبی
SNRIsدولوکستینبرخی از بیماران را موثر می‌کندتهوع، سرگیجه، یبوست، بی‌خوابی
سایرمیرتازاپین، بوپروپیونمیرتازاپین برخی بیماران را کمک می‌کندمیرتازاپین: افزایش اشتها، افزایش وزن <br> بوپروپیون: ناکارآمد

1- سرترالین برای زودانزالی

قرص سرترالین

مقدار مصرف

  • دوز شروع سرترالین برای زودانزالی معمولاً کمتر از زمانی است که برای درمان افسردگی یا اضطراب استفاده می شود.
  • دوز اولیه معمولاً از 25 تا 50 میلی گرم در روز شروع می شود. سپس دوز را می توان به تدریج با افزایش 25-50 میلی گرم افزایش داد، تا حداکثر دوز 200 میلی گرم در روز در صورت نیاز.
  • ممکن است 2 تا 3 هفته در دوز درمانی برای دستیابی به حداکثر نتایج در تاخیر انزال طول بکشد.

نحوه مصرف

  • سرترالین به صورت قرص در دسترس است که باید یک بار در روز از طریق دهان مصرف شود. قرص ها دارای قدرت های مختلفی هستند که معمولاً از 25 میلی گرم تا 100 میلی گرم متغیر است.
  • برای راحتی، سرترالین معمولاً در صبح مصرف می شود. اما زمان بندی حیاتی نیست – می توان آن را صبح یا شب گرفت.

مدت زمان مصرف

  • سرترالین ممکن است برای استفاده کوتاه مدت یا متناوب “در صورت نیاز” برای انزال زودرس استفاده شود. با این حال، مصرف روزانه آن به صورت مداوم برای اثربخشی بهینه بیشتر توصیه می شود.
  • برخی از بیماران به دوره های کوتاه 2-3 ماهه درمان روزانه پاسخ می دهند، در حالی که برخی دیگر نیاز به استفاده طولانی مدت برای یک سال یا بیشتر دارند.
  • در صورت قطع مصرف سرترالین پس از مصرف طولانی مدت، دوز باید به تدریج در طی چند هفته کاهش یابد تا از اثرات احتمالی قطع مصرف جلوگیری شود.

ملاحظات دیگر

  • ترکیب مشاوره، تکنیک های جنسی و تغییرات سبک زندگی با سرترالین، نتایج کلی در مدیریت زودانزالی را بهبود می بخشد.
  • عوارض جانبی احتمالی هنگام شروع اولیه سرترالین شامل تهوع، اسهال، سردرد و خستگی است. اینها معمولاً خفیف هستند و در عرض 1-2 هفته برطرف می شوند.
  • در صورت ترکیب سرترالین با سایر داروهایی که فعالیت سروتونین را به دلیل خطر ابتلا به سندرم سروتونین مهار می کنند، که یک واکنش نادر اما جدی است، احتیاط کنید.

به طور خلاصه، سرترالین در دوزهای شروع معمولی 25-50 میلی گرم در روز یک گزینه دارویی خوراکی موثر در خط اول است که به بسیاری از مردان کمک کرده است تا به طور قابل توجهی انزال را به تاخیر بیندازند و رضایت جنسی را بهبود بخشند. مدت درمان به صورت جداگانه متفاوت است، اما اغلب با استفاده طولانی مدت ثابت همراه با سایر مداخلات رفتاری بهترین کار را دارد.

2- پاروکستین برای زودانزالی

پاروکستین

مقدار مصرف

  • دوز پاروکستین برای انزال زودرس اغلب از 10 تا 25 میلی گرم در روز شروع می شود.
  • اگر برای اثربخشی به مقدار بیشتری نیاز باشد، دوز را می توان تا حداکثر 40 میلی گرم در روز افزایش داد.
  • ممکن است 2-3 هفته طول بکشد تا به اثر کامل برسد. دوزهای کمتر حدود 10 میلی گرم ممکن است برای برخی از مردان کافی باشد.

نحوه مصرف

پاروکستین به صورت قرص برای مصرف خوراکی در دسترس است. قوت های متعددی وجود دارد که معمولاً از 10 تا 40 میلی گرم در هر قرص متغیر است.
برای راحتی، معمولاً یک بار در روز در صبح مصرف می شود، اما زمان دقیق قابل انعطاف است.

مدت زمان مصرف

مطالعات نشان می دهد که مصرف روزانه پاروکستین به صورت مداوم، بهتر از مصرف موقعیتی “در صورت نیاز” قبل از رابطه جنسی است.
اکثر مردان حداقل برای چند ماه تحت درمان قرار می گیرند. برخی از استفاده طولانی مدت برای 6-12 ماه یا بیشتر سود می برند.

ملاحظات دیگر

  • پاروکستین در مقایسه با برخی از داروهای ضد افسردگی جدیدتر تداخل دارویی کمی دارد.
  • عوارض جانبی اولیه می تواند شامل حالت تهوع، سرگیجه یا مشکلات رسیدن به ارگاسم/ اوج لذت باشد. اینها معمولاً در عرض چند هفته برطرف می شوند.
  • قطع پاروکستین مستلزم کاهش تدریجی دوز در طی چند هفته، به جای قطع ناگهانی، برای به حداقل رساندن خطرات سندرم ترک است.

در نتیجه، پاروکستین برای به تاخیر انداختن انزال بسیار موثر است، زمانی که برای زودانزالی تجویز شود. این دارو تاثیر گذاری خوبی را در دوزهای بین 10-40 میلی گرم در روز دارد ، اکثر بیماران در دوزهای ≤25 میلی گرم در روز به نتیجه میرسند.

3- فلوکستین برای زودانزالی

مقدار مصرف

  • دوزهای شروع معمول فلوکستین برای انزال زودرس از 10 تا 40 میلی گرم در روز متغیر است.
  • دوز ممکن است به آرامی در طی هفته ها افزایش یابد، تا حداکثر 40 میلی گرم در روز، اما دوزهای پایین تر (10-20 میلی گرم) ممکن است کافی باشد.
  • ممکن است 2 تا 4 هفته طول بکشد تا اثر کامل مشاهده شود، پس از رسیدن به دوز موثر.

نحوه مصرف

  • فلوکستین به صورت کپسول یا قرص از 10 میلی گرم تا 40 میلی گرم موجود است.
  • از طریق دهان یک بار در روز، اغلب صبح ها با یا بدون غذا مصرف می شود. تا زمانی که زمان بندی ثابت باشد، اهمیت چندانی ندارد.

مدت زمان مصرف

  • تحقیقات نشان می دهد که دوز روزانه منظم بهتر از “در صورت نیاز” یا استفاده بر اساس تقاضا عمل می کند.
  • زمان مشاهده سود می تواند از چند هفته تا 6-8 هفته متفاوت باشد.
  • بسته به پاسخ فردی، درمان ممکن است از چند ماه تا بیش از یک سال یا بیشتر طول بکشد.

ملاحظات دیگر

  • در مقایسه با برخی از داروهای ضد افسردگی جدیدتر، فلوکستین تداخلات دارویی و دارویی بیشتری برای غربالگری زودتر از موعد دارد.
  • عوارض جانبی اولیه می تواند شامل عصبی بودن، بی خوابی، حالت تهوع، اسهال و کاهش میل جنسی باشد که معمولاً در عرض 1-3 هفته برطرف می شود.
  • در صورت قطع مصرف پس از بیش از 1 تا 2 ماه، فلوکستین باید به آرامی در طی هفته ها یا ماه ها کاهش یابد تا از اثرات احتمالی قطع مصرف جلوگیری شود.

به طور خلاصه، فلوکستین یک گزینه موثر SSRI برای درمان غیرمعمول زودانزالی است، این قرص با موفقیت ثابت شده است که در دوزهای روزانه از 10 میلی گرم تا 40 میلی گرم در کوتاه مدت و طولانی مدت موثر است.

4- سیتالوپرام برای انزال زودرس

سیتالوپرام

مقدار مصرف

  • دوز سیتالوپرام برای زودانزالی اغلب بین 10 تا 30 میلی گرم در روز برای شروع است.
  • حداکثر دوز معمولی برای افسردگی به 40 میلی گرم در روز می رسد، اما دوزهای کمتر حدود 20 تا 30 میلی گرم معمولاً برای به تاخیر انداختن انزال مؤثر است.
  • ممکن است 2-3 هفته طول بکشد تا سیتالوپرام برای این استفاده به اثر کامل برسد.

نحوه مصرف

  • سیتالوپرام به صورت قرص های خوراکی 10، 20 و 40 میلی گرمی به طور معمول یک بار در روز مصرف می شود.
  • زمان مصرف آن مهم نیست – می توان آن را صبح، بعد از ظهر یا عصر مصرف کرد.

مدت زمان مصرف

  • استفاده مداوم روزانه شواهد بهتری نسبت به استفاده قبل از رابطه و مورد نیاز دارد.
  • طول درمان از 12 هفته تا 6 ماه یا بیشتر معمولاً اثربخشی خوبی دارد. قطع مصرف مستلزم کاهش شدید دوز است.

ملاحظات دیگر

  • تداخلات دارویی کمتری نسبت به داروهای ضد افسردگی قدیمی وجود دارد. عمدتا شامل مهار آنزیم CYP است.
  • عوارض جانبی آن معمولا شدید نیست و شامل حالت تهوع، خستگی، افزایش تعریق یا بی خوابی. اینها معمولاً در عرض 1-2 هفته برطرف می شوند.

به طور خلاصه، سیتالوپرام یک گزینه SSRI است که برای موارد زودانزالی که به گزینه های خط اول پاسخ نمی دهند، در نظر گرفته می شود. دوزهای موثر معمولی از 10 تا 30 میلی گرم در روز متغیر است برای مصرف که برای حداکثر رساندن کاربرد آن ،بیشتر از دو هفته باید آنرا مصرف کرد.

5- اسیتالوپرام برای زودانزالی

اس سیتالوپرام

مقدار مصرف

  • دوز اولیه توصیه شده معمولاً 10 میلی گرم در روز است.
  • دوز ممکن است تا 20 میلی گرم در روز افزایش یابد، اما دوزهای کمتر حدود 10 میلی گرم اغلب برای به تاخیر انداختن انزال موثر هستند.
  • ممکن است 2-3 هفته طول بکشد تا اثر درمانی کامل حاصل شود.

نحوه مصرف

  • اسیتالوپرام به صورت قرص در دوزهای 10 و 20 میلی گرمی موجود است.
  • این دارو یک بار در روز، اغلب در صبح با یا بدون غذا از طریق دهان مصرف می شود.

مدت زمان مصرف

  • مصرف روزانه اسیتالوپرام به صورت مداوم موثرتر از مصرف موقعیتی یا درخواستی است.
  • طول مدت درمان در آزمایشات بالینی از حداقل 12 هفته تا 6 ماه یا بیشتر متغیر است.
  • قطع مصرف پس از بیش از 1-2 ماه مصرف مستلزم کاهش تدریجی دوز است.

ملاحظات دیگر

  • اسیتالوپرام نسبت به داروهای ضد افسردگی قدیمی تداخلات دارویی مشکل ساز کمتری دارد.
  • عوارض جانبی گذرا هنگام شروع ممکن است شامل تهوع، اسهال، تعریق، بی خوابی یا خستگی باشد. اینها معمولاً در عرض 1-3 هفته برطرف می شوند.
  • اسیتالوپرام نسبت به سایر دارو های ضد افسردگی تداخلات دارویی کمتری دارد.

به طور معمول در دوزهای حدود 10-20 میلی گرم در روز، که پس از 2-3 هفته درمان یا بیشتر به حداکثر کاربرد خود می رسد.

6- کلومیپرامین برای زودانزالی

کلومیپرامین

مقدار مصرف

  • دوز برای انزال زودرس اغلب از 25 تا 50 میلی گرم در روز متغیر است.
  • در صورت نیاز ممکن است دوز به آهستگی تا حداکثر 250 میلی گرم در روز افزایش یابد. با این حال، اکثر مردان با دوزهای کمتر پاسخ می دهند.
  • ممکن است 4-6 هفته در دوزهای درمانی برای اثر کامل طول بکشد.

نحوه مصرف

  • کلومیپرامین به شکل کپسول یا قرص خوراکی 25 میلی گرم، 50 میلی گرم و 75 میلی گرم وجود دارد.
  • معمولاً یک بار در روز مصرف می شود، زمان مصرف آن مهم نیست.

مدت زمان مصرف

  • برای اثربخشی بهینه، مصرف مداوم روزانه بیش از مصرف “در صورت نیاز” توصیه می شود.
  • زمان درمان از چند ماه تا بیش از یک سال متغیر است. برای جلوگیری از قطع مصرف، قطع تدریجی دارو توصیه می شود.

ملاحظات دیگر

عوارض جانبی آنتی کولینرژیک مانند خشکی دهان و یبوست طولانی مدت باقی می ماند.
می تواند شرایط قلبی مانند آریتمی یا نارسایی قلبی را بدتر کند که نیاز به احتیاط و نظارت بر ECG در بیماران در معرض خطر دارد.

در نتیجه، کلومیپرامین شواهد قوی برای درمان انزال زودرس با دوزهای کمتر حدود 25 تا 50 میلی گرم در روز نشان داده است. با این حال، نظارت بر عوارض جانبی قلبی عروقی به دلیل فارماکولوژی غیرانتخابی آن توصیه می شود. طول آزمایش به صورت جداگانه متفاوت است، اما استفاده مداوم اثربخشی بهتری نسبت به دوز مورد نیاز دارد.

7- ایمی پرامین برای زودانزالی

مقدار مصرف

  • دوز شروع معمولی ایمی پرامین 10-25 میلی گرم در روز است.
  • در صورت نیاز برای اثربخشی، دوز را می توان به آرامی تا 50-75 میلی گرم در روز افزایش داد.
  • ممکن است تا 2 تا 3 هفته در یک دوز درمانی طول بکشد تا تأثیر کامل در به تاخیر انداختن انزال داشته باشد.

نحوه مصرف

  • ایمی پرامین به صورت قرص های 10، 25 و 50 میلی گرمی عرضه می شود.
  • این دارو یک بار در روز به صورت خوراکی مصرف می شود، بهتر است همیشه در زمان معینی آنرا مصرف کنید.

مدت زمان مصرف

  • مصرف روزانه آن برای درمان بهتر از زمان قبل از رابطه است .
  • در صورت مصرف دوز درمانی، فواید اغلب در عرض 4-6 هفته رخ می دهد.
  • زمان کل درمان به طور گسترده ای از چند ماه تا بیش از یک سال یا بیشتر در برخی موارد متغیر است.

ملاحظات دیگر

  • عوارض جانبی آنتی کولینرژیک در طولانی مدت مانند خشکی دهان، یبوست، احتباس ادرار باقی می ماند.
  • ممکن است آریتمی ها را بدتر کند و برای افرادی که در معرض خطر بالای قلبی عروقی هستند نیاز به نظارت بر ECG داشته باشد.

به طور خلاصه، ایمی پرامین که برای زودانزالی در دوزهای پایین بین 10 تا 75 میلی گرم در روز کارایی را نشان داده است. 2-6 هفته طول می کشد تا اثر کامل در دوزهای درمانی داشته باشد. مدت زمان درمان به صورت جداگانه متفاوت است، اما استفاده مداوم روزانه بهتر از مصرف متناوب است.

8- دولوکستین برای زودانزالی

دولوکستین

مقدار مصرف

  • دوز شروع معمولی 30 میلی گرم یک بار در روز است.
  • در صورت نیاز برای اثربخشی، دوز ممکن است تا 60 میلی گرم یا 120 میلی گرم در روز افزایش یابد.
  • ممکن است تا 2-4 هفته در دوزهای درمانی برای اثر کامل طول بکشد.

نحوه مصرف

  • دولوکستین در کپسول های خوراکی 20 میلی گرم، 30 میلی گرم و 60 میلی گرم یک بار در روز از راه خوراکی مصرف می شود.
  • زمان بندی انعطاف پذیر است، اما یکنواختی از روز به روز توصیه می شود.

مدت زمان مصرف

  • مصرف مداوم روزانه اثربخشی بهتری نسبت به مصرف موقعیتی یا متناوب دارد.
  • سود اغلب در عرض 1-2 ماه رخ می دهد.
  • کل دوره درمان از حداقل 12 هفته تا 6 ماه یا بیشتر متغیر است.

ملاحظات دیگر

  • تداخلات دارویی کمتری نسبت به داروهای ضدافسردگی قدیمی تر، اما هنوز برای آنزیم های CYP وجود دارد.
  • عوارض جانبی می تواند شامل حالت تهوع، سرگیجه، سردرد، بی خوابی یا خستگی باشد که در ابتدا بدترین حالت را دارند.
  • قطع مصرف دولوکستین پس از مصرف بیش از مدت کوتاه، مستلزم کاهش تدریجی دوز برای جلوگیری از علائم ترک است.

به طور خلاصه، دولوکستین یک SNRI است که شواهدی در حال ظهور دارد که نشان دهنده اثربخشی برای زودانزالی است، معمولاً در دوزهای بین 30 تا 120 میلی گرم در روز مصرف میشود . احتمالاً برای رسیدن به اثر کامل به 2-4 هفته نیاز دارد. مصرف مداوم حداکثر اثربخشی را فراهم می کند و طول درمان به صورت جداگانه از ماه ها تا بیش از یک سال متفاوت است.

9- میرتازاپین برای زودانزالی

میرتازاپین

مقدار مصرف

  • دوز شروع معمولی بین 15 تا 30 میلی گرم یک بار در روز مصرف می شود.
  • دوزهای مورد استفاده برای افسردگی روزانه تا 45 میلی گرم می رسد، اما دوزهای کمتر حدود 30 میلی گرم برای به تاخیر انداختن انزال موثر است.
  • ممکن است 2-4 هفته در دوز درمانی برای رسیدن به اثر کامل طول بکشد.

نحوه مصرف

  • میرتازاپین در قرص های خوراکی 15، 30 و 45 میلی گرمی که از راه خوراکی مصرف می شود، عرضه می شود.
  • زمان معمول یک بار در روز در شب است، زیرا می تواند باعث خواب آلودگی شود.

مدت زمان مصرف

  • مصرف مداوم روزانه اثربخشی بهتری نسبت به استفاده موقعیتی «در صورت نیاز» دارد.
  • در صورت استفاده از دوز درمانی، سود اغلب در عرض 4-8 هفته رخ می دهد.
  • مدت کل درمان معمولاً از چند ماه تا یک سال یا بیشتر است.

ملاحظات دیگر

  • تداخل دارویی قابل توجهی با سایر داروهای ضد افسردگی دارد – ترکیب آن نیاز به احتیاط دارد.
  • عوارض جانبی شامل افزایش اشتها، افزایش وزن و خواب آلودگی است.
  • قطع مصرف ممکن است منجر به قطع مصرف شود، بنابراین کاهش دوز توصیه می شود.

به طور خلاصه، میرتازاپین با دوزهای حدود 15 تا 30 میلی گرم در روز، که به طور مداوم طولانی مدت مصرف می شود، تا حدی اثربخشی را برای انزال زودرس نشان می دهد. احتمالاً برای حداکثر تأثیر به 2-4 هفته نیاز دارد. آرام بخش و عوارض جانبی متابولیک با استفاده از آن نسبتاً رایج است.

10- بوپروپیون برای زودانزالی

بوپروپیون

مقدار مصرف

  • دوزهای معمولی مورد مطالعه برای انزال زودرس بین 150 تا 200 میلی گرم در روز است.
  • این دوز مشابه یا کمی کمتر از دوزهای معمول برای درمان افسردگی است.
  • ممکن است 4-6 هفته در دوزهای استاندارد برای اثر درمانی کامل طول بکشد.

نحوه مصرف

  • بوپروپیون به صورت قرص های خوراکی 75 و 150 میلی گرمی موجود است.
  • معمولاً دو بار در روز، صبح و بعد از ظهر/شب مصرف می شود.

مدت زمان مصرف

  • استفاده مداوم و طولانی مدت روزانه عمدتا مورد مطالعه قرار گرفته است.
  • اگر دوز مناسب مصرف شود، فواید آن اغلب پس از 4-6 هفته آشکار می شود.
  • کل مدت درمان در کارآزمایی ها 12 هفته تا 6 ماه به طول انجامید.

ملاحظات دیگر

  • تداخلات دارویی مشکل ساز کمتری در مقایسه با داروهای ضد افسردگی قدیمی وجود دارد.
  • عوارض جانبی شایع می تواند شامل بی خوابی، سردرد، حالت تهوع، اضطراب باشد.
  • بدون نیاز به کاهش دوز در هنگام قطع پس از طول درمان استاندارد.

به طور خلاصه، در حالی که به طور گسترده به عنوان یک داروی ضد افسردگی استفاده می شود، شواهدی از اثربخشی بوپروپیون برای درمان زودانزالی به طور خاص در دوزهای معمولی بین 150-200 میلی گرم در روز پشتیبانی نمی کند. با این حال، ممکن است هنوز برخی از مزایای آن برای بیماران مبتلا به علائم افسردگی همزمان حفظ شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

صد درصد تضمینی

دوره تضمینی ترک خودارضایی

با بیش از 4000 ترک موفق
همراه شما قدم به قدم تا ترک
رهایی از عوارض خطرناک خودارضایی
شرکت در دوره
close-link